Daar is ie dan mijn eerste reisverhaal :). Ik schrijf het telkens over uit mn reisdagboekje, dus vandaar de schrijfstijl. Ik heb nogal veel op geschreven, dus kijk maar of je het allemaal wil lezen ;).

18 februari 17.00

Oke, het is zover , ook ik ging nu eindelijk op reis. Jet, Robin, Kevin, Sander en mn ouders zouden mij uitzwaaien. Maar als verassing stonden op het vliegveld ook nog mijn oma, zieke oom en tante, heel erg leuk! Ook kreeg ik nog een brief van Jet die ik pas mocht openmaken in het vliegtuig. Inmiddels zit ik zo'n drie uur in het vliegtuig en heb ik de leuke, spontane brief gelezen, nu nog de pakketjes, spannend! :) Boarden en bagage ging redelijk snel. Alleen een wat lange rij voor de paspoortcontrole maar daardoor kon ik wel 5x zwaaien :). (ik heb nu wat turbulentie, dus schrijft lekker zo wiebelend!) Eenmaal aan boord had ik vijf minuten even een kleine inzinking. Ik ging zitten op een niet hele ruime plek en vervolgens bleek ik tussen een hele Chinese familie met mondkapjes te zitten, voelde me nogal alleen -_-. Voor mijn gevoel was ik meteen in het buitenland. Ik moest in het Engels verder en naast me werden in boeken van boven naar beneden gelezen. Vervolgens kwam ik erachter dat ik verder kon gaan met de serie Glee waar ik thuis gebleven was, haha, dat maakte het al wat beter :p. Ook heb ik inmiddels een aflevering ANTM gekeken (typisch I know) en een aflevering CSI NY, voor de afwisseling. En nu dus aan het schrijven in mn reisdagboekje (met een lekker nummer van Rihanna op de achtergrond, haha Lars!) Eigenlijk besef ik mij nu pas waar ik aan begonnen ben, wat een groot avontuur gaat dit worden zeg! Het helpt wel om het even van me af te schrijven. Nou panda's en olifanten here I come :D.

19 februari 01.30 Hong Kong airport

Het laatste deel van de vlucht was niet echt een pretje. Het was warm, ik kon niet slapen en op het allerlaatste moment werd ik ook nog eens kotsmisselijk. Dit verminderd niet echt wanneer er vervolgens ontbijt geserveerd wordt (voor mij ongeveer 12 uur 's nachts?!) , wat heel erg sterk rook en vervolgens door je buurman naar binnen wordt geslurpt, Chinees he. Ik had besloten maar geen 'ontbijt' te nemen want ik had het gevoel dat het mij niet echt ten goede zou komen met nog drie uur vliegtuig en drie uur bus voor de boeg.

19 feb 22.00 (Thai time)

De drie uur vliegtuig was te doen, kon een beetje slapen dus de 2,5 uur was best snel voorbij. Op Hong Kong airport heb ik een best wel aardige man van 60 ontmoet, uit Mexico, die op weg was naar zijn dochter en toekomstige kleinkind in Bangkok. Hij was ook een zeer enthousiaste zeiler en vond het Ijselmeer in Holland helemaal geweldig. In het vliegtuig moest ik ook een forumuliertje invullen voor de immigratiedienst, zo gedaan, dacht ik! Vervolgens liep ik uit het vliegtuig met de meute mee naar de immigratiedienst(= paspoort controle). We gingen in de rij staan, het is eigenlijk net zoals bij Schiphol aan het begin, alleen... dit duurde bijna twee uur. Ik weet niet wat ze deden maar de rij bewoog gewoon niet! Eindelijk twee uur later kon ik mijn bagage halen. Flightbag eraf en op die backpack, yeah buddy. Dus ik liep helemaal bepakt en bezakt het vliegveld af, maar ik zie mijn bordje niet, fuck! Ik dacht ik ga gewoon meteen bellen, ik wil niet nog langer wachten. Dus ik bellen: Dit nummer is niet beschikbaar. Ik dacht echt neeeheee! Vervolgens zag ik die ene nul, mama weet waar ik het over heb nu: de nul tussen haakjes. Dus die heb ik weggehaald en toen werd ik verbonden met Pi Korn, jeej. Het bleek ik bij 1 vd 10 uitgangen stond, nummer tien en ik moest naar nummer vier. Pick-up ontmoet, ik denk hup! meteen weg, maar nee ik moest nog bijna twee uur wachten op een ander meisje. 2 uur is lang als je een nacht hebt overgeslagen, ik viel de hele tijd weg maar dat kon niet want ik moest op mijn bagage letten. Gelukkig had ik wel een fles water gekregen van Pi. Toen Eline, een aardig Vlaams meisje er eindelijk was moesten we alleen nog met de bus... dacht ik. Nee we gingen eerst met de metro, toen met een taxi door het chaotische verkeer van Bangkok. De taxi zette ons vervolgens af bij het busstaion, waar Pi ons op de bus zette en vertelde dat we bij de laatste halte uit moesten stappen en daar weer opgehaald zouden worden. Eenmaal in de drie uur durende busrit begon het aardig donker te worden en konden we helaas niet meer zoveel zien van de mooie omgeving. Bij de eindhalte werden we opgehaald door een half open busje.Ook hadden weevenwat te eten gekocht bij de supermarkt, ik had namelijk de hele dag nog niks gegeten. Na een luchtig ritje door een uitgestorven gebied kwamen we aan bij de accomodatie. Het zat best vol met jongeren. Ik bleek in kamer vier te zitten, waar ik nu ook zit, boven op het stapelbed. Ik deel mn kamer met twee Zweedse meisjes. Tot nu toe heel aardig en gelukkig ook bang voor spinnen. Toen ik binnenkwam zat er namelijk een hagedis en spin op het plafond, ieuwll. Inmiddels zijn die weggejaagd. Buiten aan het huisje zitten trouwens heeeel veel hagedissen. Sander je zou het geweldig vinden! Het is super warm hier en heel stom ik ben een stekkerplug vergeten. Zsm proberen te kopen dus, ik kan niet zonder telefoon!

20 februari

Na een wat mindere nacht slaap, dat wil zeggen elk uur wakker worden en denken: waar ben ik?. De vorige avond was ons gezegd dat 8 uur ontbijt hadden. Ik was keurig om half acht opgestaan om te gaan douchen, naja douchen jezelf heel voorzichtig met water besprenkelen. Al is het hier 30 graden, het blijft onaangenaam met koud water te douchen. Na een koude douche en mezelf in een kort broekje te hebben gehesen, korte broek jeej! Ging ik naar de plek vh ontbijt, toast met jam en wat ananas en watermeloen, lekker. Vervolgens kwam Phil even aan ons vertellen hoe alles hier in zn werk ging. Maandagochtend vertrekt elke weekactiviteit, olifanten, trekking etc. Ook was het heel eenvoudig om te wisselen van programma, gewoon overleggen en dat was dat. Vervolgens gingen we met een groepje van vier mensen, Eline en twee zweedse meisjes op weg naar een lokale markt. Daar hebben in 't supermarktje even gekeken en beltegoed gekocht voor de simkaart die we later zouden kopen. Daarna reden we naar een tempel, onderweg zagen we reusachtige gouden boedha met op de achtergrond alleen maar blauwe lucht, heel mooi. In de tempels waar we zonder schoenen naar binnen gingen waren ook nog meer grote gouden boedha's, indrukwekkend.Ik liet alleen wel mijn zonnebril vallen, dat was wat minder aangezien het glas eruit viel, helemaal in paniek! Maar gelukkig heb ik hem weer kunnen fixen. Hierna gingen we lunchen, erg lekker, vers fruit, wat Thaise specialiteiten, frietjes en ijskoud water. Vooral dat laatste, het is hier namelijk super warm, continu. Daarom is het ook wel chill dat we in een half open busje rijden. Vervolgens liepen we over nog een lokaal marktje, waar we iets konden proeven, een soort gefrituurde boon, niet heel lekker. Toen kwamen we aan bij een departmentstore waar we wat hebben rondgekeken en een internationale sim hebben gekocht voor iets minder dan 50 Baht (40 = 1 euro). Daarna zijn we verder gegaan, we gingen iets doen met 'art craft' zei Jimmy, de tourguide. Geen idee wat we gingen doen dus, maar het bleek dat we armbandjes gingen maken van lokale kralen, super leuk! Het leek wel voor mij uitgekozen :). Na een leuk armbandje te hebben gemaakt gingen we terug naar 't twin house (de accomodatie). Daar even wat opgefrist en geschreven in mn dagboekje. Vervolgens gingen we al om vijf uur eten, te vroeg als je het mij vraagt. Daarna kregen we nog een welcome dance van een lokale school, ook moesten we aan het eind mee dansen, niet helemaal mijn ding, maar lachen! Daarna nog wat gekletst met wat mensen hier en wat lonely planet gelezen. Dat was het wel weer even. Morgen Ayuthaya, de oude hoofdstad van Thailand.

Oh and by the way muggen overal! En nog iets, heb ik iets gemist? Zijn neusringetjes in? Er zijn hier serieus zo'n vijf meisjes met een ringetje door hun neus.